Podczas Wielkanocy, czyli Semana Santa, inaczej Wielkiego Tygodnia, Kostaryka ożywa całym szeregiem obchodów, które odzwierciedlają bogate dziedzictwo kulturowe i głęboko zakorzenioną wiarę religijną kraju. Śmigusa-dyngusa ani malowanych jajek jednak w tym zakątku świata nie oczekuj! W tym wpisie wspólnie przyjrzymy się unikalnym tradycjom i sposobom, w jakie nadejście Wielkanocy świętuje się w Kostaryce.

Procesje i obrzędy religijne

W Kostaryce Semana Santa jest okresem uroczystej zadumy i pobożnych obrzędów religijnych, a dla przeważnie katolickiej ludności stanowi czas refleksji i duchowej odnowy. W ciągu tygodnia poprzedzającego Niedzielę Wielkanocną miasta i wsie w całym kraju ożywają wymyślnymi procesjami, które przedstawiają mękę Chrystusa. Uczestnicy odziani w tradycyjne szaty, niosący ikony religijne, przechodzą ulicami przy dźwiękach uroczystych pieśni i modlitw, wspominając ofiarę Jezusa Chrystusa. Procesje te tradycyjnie trwają aż do Poniedziałku Wielkanocnego, przy czym najwięcej nabożeństw i procesji odbywa się podczas Niedzieli Wielkanocnej, która upamiętnia koniec Wielkiego Tygodnia, zmartwychwstanie i początek nowego okresu nadziei oraz odnowy.

Alfombras de Aserrín

Jedną z najbardziej urzekających tradycji Semana Santa w Kostaryce jest tworzenie tzw. alfombras de aserrín, czyli dywanów z trocin. W miastach takich jak Cartago i San Joaquín de Flores schodzą się całe wspólnoty, aby zaprojektować misterne dywany z kolorowych trocin, kwiatów i innych naturalnych materiałów. Te dzieła sztuki zdobią ulice i służą jako symboliczna droga dla procesji oraz wizualne przedstawienie wiary i oddania wspólnoty wiernych.

‍

Lagarteada

W zachodniej części Kostaryki w ramach obchodów Wielkiego Piątku co roku odbywa się polowanie na krokodyla (ewentualnie kajmana). Ta tradycja kostarykańskich mężczyzn, która jest tu kultywowana już od ponad 150 lat, nazywa się lagarteada. Łowcy nie są wyposażeni w nic innego jak drewniane kije i sieci i wspólnie wchodzą we wczesnych godzinach porannych do miejscowych wód, gdzie przeczuwają obecność krokodyli czy kajmanów. Za pomocą kijów wytwarzają hałas i oczekują, że dzięki temu krokodyl zbliży się do przygotowanych sieci.

Po schwytaniu krokodyla w sieć łowcy dociągają go na brzeg rzeki, gdzie wiążą mu pysk i zawiązują oczy. Na ramionach upolowane zwierzę zostaje następnie zaniesione do wsi, gdzie łowcy są oczekiwani przez całą wspólnotę z wielkim entuzjazmem. Na zakończenie obchodów krokodyl zostaje wypuszczony z powrotem do rzeki. W dawnych czasach upolowany krokodyl był składany w ofierze, jednak współcześnie się go nie zabija. Wydarzenie kontrolują przedstawiciele ministerstwa środowiska, którzy czuwają nad tym, aby zwierzęciu w żaden sposób nie wyrządzono krzywdy.

Czas odpoczynku w gronie rodzinnym

Oprócz obrzędów religijnych i specjałów kulinarnych Wielkanoc w Kostaryce jest również czasem odpoczynku. Szkoły i przedsiębiorstwa są w święta zamknięte, więc wiele rodzin wykorzystuje przedłużony weekend na ucieczkę na plażę lub na poznawanie piękna przyrody kraju. Wielkanoc jest po prostu czasem spotkań z bliskimi i zachwycania się pięknem kostarykańskiego krajobrazu.

‍

Specjały kulinarne i post

Jak w innych krajach katolickich, również w Kostaryce powszechne jest przestrzeganie postu przed Niedzielą Wielkanocną. Po zakończeniu postu nadchodzi jednak, podobnie jak w wielu innych kulturach na całym świecie, czas ucztowania i delektowania się w otoczeniu najbliższych. Rodziny schodzą się, aby zasmakować w tradycyjnych potrawach, takich jak arroz con leche (deser ryżowy), tamales i rosquillas (chrupiące kukurydziane ciasteczka). Jednym z najbardziej ulubionych wielkanocnych przysmaków w Kostaryce jest jednak pyszna semita, słodki chleb nadziewany dżemem z guawy lub ananasa, którym zajadają się mali i duzi.

Wraz z nadejściem Wielkanocy w Kostaryce rozlewa się duch radości, wiary i wspólnotowego poczucia, który łączy ludzi ze wszystkich warstw społecznych we wspólnym świętowaniu życia i nowych początków. Niezależnie od tego, czy chodzi o procesje religijne, kolorowe dywany z trocin, czy uroczyste spotkania rodzinne, wielkanocne tradycje Kostaryki są świadectwem trwałej siły wiary, jedności i życiowego ducha pura vida.